Öylesine biri.

Yalnızlığımın Resmindeki Öylesine Biri.

Benbirsavaşkaybettim. Görüyor musun kalbimden uçup giden, beni terk edip bu sefil hayatımda yalnız bırakan umudun kelebeklerini? Her şeyimi aldın benden. Ciğerimden kopan son çığlıkla üfledim ben kendi yaralarıma, dizlerimdeki soyuklara, yüreğimdeki kırıklara. Senin sonum olmasını istediğin şey ile yeni bir ben oldum. Karşındayım işte. Savaş benimle, yine düşeyim dizlerimin üstüne, yık beni, yine kırıklar kaplasın her yanımı, yen beni. Ben hep tekim. Ben hep tektim. Bu da benim savaşım. Surlarda sen ve ben, ben ve ben...




Bugüne bir tarih atalım 3.05.2022 saat 00;04 ben ilk defa buradayım. Öylesine derin bir yalnızlık hissettiğim zamana gelmedi ne yalan söyleyeyim ama içimi dökmek istediğimi hissettim birilerine, en azından benim gibi buraya sığınanlara. Kalp aynı atışın sesini arada ne kadar mesafe olursa olsun hissedermiş. "Durun!" demiş, "Benimle aynı histe aynı seste aynı ritimde birisi var! Evet gerçekten var! Onu buldum sonunda, hayatımı onu bulmaya adamıştım. Çoğu kez yanlışlıklara saptım döndüm köşe başlarından ama galiba sonunda buldum!!"

Hissetmiş kendi eşini, aynı yanıklara soyuklara denk gelen tam oturan bedenlerini. Yarası yarasına denk geleni bulmuş sonunda! Eee? Sen neredesin? Bak o hepsini kırmaya hazır bekleyen yürek bile duydu sesini, neredesin sen?

Hoş kalın benim olmayan ülkemdeki, olmayan ruhlar.
Bir Peter Pan değiliz ama idare ederiz :)

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yanlız.

Anılarda Ölüm.